برترین ها - ترجمه از هدی بانکی: اگر تحت شیمی درمانی باشید و شنیده باشید که زنجبیل میتواند حالت تهوعتان را تخفیف بدهد، حتما مشتاق هستید بدانید این موضوع واقعیت دارد یا نه.
تهوع و استفراغ ناشی از شیمی درمانی، یکی از آزاردهندهترین عوارض جانبی درمان سرطان است که نه تنها به بیمار احساس بسیار نوخوشایندی میدهد بلکه میتواند موجب دهیدراته شدن بدن و بستری شدنهای پیاپی در بیمارستان شود.

هر چند داروهای تجویزی وجود دارند که در کاهش این علائم بسیار موثرند اما در برخی موارد، راهکارهای جایگزین نیز میتوانند مفید باشند. اگر زنجبیل به کاهش احساس تهوع در فرد بیمار کمک کند، پس سوالهای دیگری نیز به ذهن خطور میکند که در این مطلب به آنها پاسخ میدهیم.
زنجبیل و سلامتی
زنجبیل بابت فواید قابل توجهی که برای سلامتی دارد معروف است و سالهای زیادیست که به عنوان راهکاری طبیعی برای کاهش حالت تهوع در طب سنتی به کار میرود.
زنجبیل از ریشهی گیاه زنجبیل گرفته میشود که میتوانید به صورت مکمل یا به عنوان یک خوراکی، دمنوش و یا به عنوان ادویه در غذاهای مورد علاقهتان آن را مصرف کنید.
حالت تهوع مرتبط با شیمی درمانی
تهوع به احساس ناراحتی در معده گفته میشود که میتواند به استفراغ منجر بشود یا نشود و یکی از عوارض بسیار شایع داروهای شیمی درمانیست.
در شیمی درمانی به تمام سلولهای سریع در حال رشد در بدن حمله میشود، این حمله با همان سرعتی که سلولهای سرطانی در فولیکولهای مو، مغز استخوان و سیستم گوارش خود را تقسیم میکنند روی میدهد.

بعضی از داروهای شیمی درمانی نسبت به بقیه، بیشتر حالت تهوع ایجاد میکنند و هر کسی ممکن است تجربهای متفاوت از حالت تهوع ناشی از این داروها داشته باشد.
هر چند داروهای شیمی درمانی در دهههای گذشته، کمتر حالت تهوع ایجاد میکنند اما تخمین زده میشود دست کم 70 درصد از افراد بیمار، حین و بعد از شیمی درمانی، همچنان تا حدودی با این مشکل دست به گریبانند.
کاهش حالت تهوع
اینکه زنجبیل در بدن دقیقا چگونه عمل میکند که حالت تهوع را کاهش میدهد هنوز مشخص نیست. زنجبیل حاوی اولئورزین است؛ موادی که بر عضلات سیستم گوارش اثر میگذارند. همچنین زنجبیل خاصیت ضد التهابی روی بدن دارد.
مطالعهای در سال 2009 روی بیش از 600 بیمار سرطانی صورت گرفت و یافتهها نشان دادند که مکمل زنجبیل توانسته بود حالت تهوع ناشی از شیمی درمانی را به میزان 40 درصد کاهش بدهد.
مطالعهای نیز در سال 2012، بهترین دوزهای زنجبیل برای این منظور را مورد بررسی قرار داد و دریافت حالت تهوع در افراد به مقدار زیادی کاهش یافته بود.
در این مطالعه به گروهی از بیماران 0.5 گرم، گروهی یک گرم و گروهی دیگر 1.5 گرم زنجبیل طی دو قسمت در یک روز و به مدت 6 روز خورانده شد و این برنامه سه روز پیش از شروع شیمی درمانی شروع شده بود. موثرترین دوز در این مطالعه، 0.5 تا یک گرم زنجبیل در روز بوده است.
مصرف داروی والسارتان ممکن است باعث شکستگی بافت ماهیچهی استخوانی شود
قرص والسارتان (Valsartan) از داروهای ضد فشار خون است که به گردش بهتر خون در رگها کمک کرده و از بروز سکته در افراد مبتلا به پرفشاری خون پیشگیری میکند. در مواردی این دارو برای بهبود روند درمان بیماران با نارسایی قلبی هم تجویز میشود.
توجه داشته باشید که این دارو افزایش فشار خون را درمان نمیکند، بلکه آن را کنترل مینماید. بر همین اساس مصرف آن ممکن است تا آخر عمر ضروری باشد.
سکته قلبی و یا مغزی از عوارض ناخوشایند فشار خون بالا است. به همین دلیل است که پزشکان توصیه میکنند افراد با سابقه سکته و همچنین افراد در سنین بالا به طور مرتب فشار خود را اندازهگیری و در صورت نیاز به درمان از داروهای کنترلکننده فشار خون در این زمینه استفاده کنند. قرص والسارتان از داروهای کاهنده فشار خون است
مقدار و نحوه مصرف قرص والسارتان
میزان دقیق مصرف این دارو برای هر فرد متفاوت بوده و حتما باید توسط پزشک تعیین گردد. به طور معمول به منظور کاهش فشار خون در بزرگسالان مقدار 80 تا 160 میلیگرم از دارو یک بار در روز مصرف میشود. معمولا بین ۲ تا ۴ هفته زمان لازم است تا فشار خون شما تحت کنترل در بیاید.
الف) نارسایی قلبی (کلاس II-IV بر اساس طبقهبندی انجمن قلب نیویورک).
بزرگسالان: شروع با دوز 40 میلی گرم خوراکی دو بار در روز و افزایش آن بر اساس تحمل بیمار به 80 میلی گرم دو بار در روز تا حداکثر 160 میلیگرم دو بار در روز.
ب) فشار خون.
بزرگسالان: شروع با دوز 80 میلی گرم بهصورت تک درمانی در افرادی که دچار کاهش حجم نیستند. در این صورت فشار خون باید در عرض دو تا چهار هفته کاهش یابد. در صورت ضرورت کاهش بیشتر در فشار خون دوز دارو میتواند به 320 - 160 میلی گرم در روز افزایش یابد یا دیورتیک اضافه گردد (اضافه نمودن دیورتیک اثر بیشتری از افزایش دوز بیشتر از 80 میلی گرم خواهد داشت). دوز معمول 320 - 80 میلی گرم در روز میباشد.
پ) کاهش موارد قلبی - عروقی مرگ ناشی از MI در بیماران مبتلا به نارسایی یا اختلال عملکرد بطن چپ.
بزرگسالان: شروع دوز 20 میلی گرم خوراکی دو بار در روز هر چه سریع تر در دوازده ساعت اول و افزایش آن به دوز 40 میلی گرم دو بار در روز طی هفت روز و در نهایت افزایش آن به دوز 160 میلی گرم دو بار در روز بر حسب تحمل بیمار.
اولین علامت نرمی استخوان احساس سستی و ضعف عضلانی می باشد
استئومالاسی (osteomalacia) به معنای استخوان های نرم است و در کودکان با نام راشیتیسم یا ریکتز (rickets) شناخته می شود. نرمی استخوان اغلب در اثر کمبود ویتامین D در بدن رخ می دهد.
کمبود ویتامین د باعث نارسایی در معدنی شدن بافت های استخوانی می شود. در سنین بالا، صفحه رشد استخوانی بسته می شود و استئومالاسی بر رشد طولی استخوان های دراز اثری ندارد.
شیوع استئومالاسی
در زنان به دلیل کمبود ویتامین D و کلسیم، این عارضه بیشتر دیده می شود. در کشور ایران به دلیل خانه نشینی و قالی بافی زنان ایرانی، پوست آنها کمتر در معرض نور خورشید قرار می گیرد، همچنین بارداری های زیاد و کمبود مصرف شیر، سبب شده که پدیده ی اردکی راه رفتن ناشی از نرمی استخوان در زنان ایرانی بیشتر دیده شود.
نداشتن سابقه ی زایمان را یکی از عوامل ابتلا به پوکی استخوان می دانند، ولی باید بدانید بارداری های مکرر و زیاد از حد باعث کمبود ویتامین D می شود که در اثر این کمبود در رسوب کلسیم و فسفر در ماتریکس نسج استخوانی اختلال ایجاد می شود. بیماری نرمی استخوان را بیشتر در افراد زیر مشاهده می کنیم:
· افرادی که خوارک هایشان خالی از شیر است.
· کسانی که کمتر در معرض تابش نور خورشید زندگی می کنند.
· کسانی که دچار اختلال در عمل جذب هستند.
· پس از عمل گاسترکتومی (برداشتن معده).
· نارسایی مزمن کلیه.
· استفاده طولانی از داروهای ضد صرع منجر به نرمی استخوان می گردد.
· استفاده از غذاهایی که کمبود ویتامین دارند.
استئومالاسی یا نرمی استخوان مشابه بیماری راشیتیسم کودکان است
علل استئومالاسی
بیماری استئومالاسی و نرمى استخوان در بزرگسالی اغلب به علت کمبود کلسیم و ویتامین «د» در بالغین اتفاق می افتد. کمبود کلسیم و ویتامین «د» در رژیم غذایی گیاهخواران و غذاهای کم چرب بخصوص در افراد مسن دیده می شود. ویتامین «د» برای جذب کلسیم از راه گوارش و کلیه الزامی است.
از دیگر علل نرمی استخوان در بزرگسالی عبارتند از:
استئومالاسی یا نرمى استخوان در بزرگسالی در اثر کمبود کلسیم و یا فسفر یا هر دو در استخوان ها نیز به وجود می آید. گاهی کمبود کلسیم و فسفر در اثر کمبود جذب گوارشی آنها می باشد.
• عدم مصرف شیر و لبنیات
• مقاومت نسبت به عمل ویتامین «د»
• فقدان جذب روده ای و گوارشی کلسیم
• بیماری های کلیوی بخصوص نارسایی کلیوی
• مصرف بعضی داروها از جمله داروهای ضد صرع
• بیماری های لوزالمعده
• بعضی عمل های جراحی ممکن است باعث اختلال در جذب کلسیم و نهایتا منجر به نرمی استخوان شوند.
• ناکافی بودن قرار گرفتن کودک در معرض نور خورشید، به خصوص در کودکانی که با شیر مادر تغذیه می شوند.
• تیرگی پوست در شیرخواران
• ضایعات کبدی
• بیماری سلیاک
• اسهال مزمن در کودکان
• بیماری فیبروز سیستیک
• نارس بودن نوزاد
• التهاب روده ای
فقدان سلولهای قرمز خون ممکن است منجر به خستگی ( کم خونی) شود
تعریف کم خونی Fanconi
بیماری است که همه افراد خانواده را مبتلا ساخته (ارثی) و اصولاٌ بر مغز استخوان تأثیر می گذارد. شیوع ۱ در هر ۳۵۰،۰۰۰ تولد با شیوع بیشتر در یهودیان اشکنازی و آفریقایی های واقع در جنوب آفریقا. آنمی فانکونی در نتیجه نقص در شاخهای از پروتئینهای مسئول در ترمیم DNA ایجاد میشود.
این بیماری منجر به تولید همه انواع سلولهای خونی می شود. کم خونی Fanconi با سندورم Fanconi که یک اختلال کلیوی نادر است تفاوت دارد. کم خونی فانکونی یک عارضه ارثی است که کم خونی آپلاستیک و تعداد موارد غیرطبیعی دیگر را سبب میشود.
عوامل و فاکتورهای خطر
کم خونی Fanconi با یک ژن غیر طبیعی در ارتباط است که مانع تثبیت DNA آسیب دیده توسط سلولها یا برداشت مواد آسیب دهنده سلولی بنام رادیکال های آزاد اکسیژن میشود.
برای به ارث بردن کم خونی Fanconi، فرد می بایست یک کپی از ژن غیر طبیعی از هر والد گرفته باشد. این وضعیت معمولاٌ در کودکان بین ۲ و ۱۵ سال تشخیص داده می شود.
اگر در دهان یا روی لب ها زخمی وجود داشته باشدخطر انتقال هرچه بیشتر افزایش می یابد
در شرایطی که بوسه می تواند فواید سلامت بسیاری را ارائه کند، اما ممکن است در انتقال میکروب هایی (باکتری ها و ویروس ها) که می توانند به بروز بیماری منجر شوند نیز نقش داشته باشد.
در شرایطی که ما بیشتر بیماری ها و عفونت های آمیزشی را با اندام های تناسلی مرتبط می دانیم، اما ابتلا به این قبیل بیماری ها و عفونت ها با بوسه نیز امکان پذیر بوده، اگرچه احتمال آن بسیار کمتر است.
تبخال
تبخال های دهانی به واسطه ویروس تبخال نوع 1 (HSV-1) شکل می گیرند. به گفته کارشناسان، این شایعترین عفونت قابل انتقال از طریق بوسه است. گفته می شود که زنان نسبت به مردان هرچه بیشتر مستعد ابتلا به این شرایط هستند.
اگر در دهان یا روی لب ها زخمی وجود داشته باشد، خطر انتقال هرچه بیشتر افزایش می یابد. متخصصان پزشکی رسیدگی سریع به این شرایط و پرهیز از بوسیدن در صورت ابتلا به تبخال را توصیه می کنند. تاول ها و زخم های مرتبط با تبخال به راحتی قابل مشاهده هستند.
تبخال های دهانی به واسطه ویروس تبخال نوع 1 (HSV-1) شکل می گیرند
جینجیویت
جینجیویت، نوعی التهاب لثه، شکل خفیف بیماری لثه است. باکتری مسئول این التهاب می تواند از طریق تماس با بزاق فرد آلوده منتقل شود.
بوسیدن فردی که به بیماری لثه یا پوسیدگی دندان ناشی از باکتری مبتلاست می تواند موجب بروز مشکلات دندانی در فردی شود که از تراکم کم باکتری های بد در دهان خود برخوردار بوده است.
حفظ بهداشت دهان و دندان (مسواک زدن دو بار در روز، استفاده از نخ دندان، غیره) بهترین روش برای محافظت از خود در برابر این نوع از باکتری ها محسوب می شود.