
در ششمین دههی زندگیاش آنقدر مشغله دارد که برای دیگران تصور رسیدگی به آنها هم امکانپذیر نیست؛ بههرحال وقتی با ۱۰٫۸ میلیارد دلار صدمین ثروتمند عالم باشید و در ۲۱۴ هیات مدیره، در ۱۰ سازمان مختلف که در ۱۲ حوزهی گوناگون فعالیت میکنند هم عضویت داشته باشید واقعا ۲۴ ساعت شبانهروز هم برای سرکشی به تمامشان کفایت نمیکند. نام «اریک اشمیت» (Eric Schmidt) مدتها است با نام گوگل گره خورده؛ او حالا رییس هیات مدیره شرکت هلدینگ صاحب گوگل یعنی الفابت است. در ادامه همراه دیجیکالا مگ باشید.
اریک امرسون اشمیت، در ۲۷ آوریل ۱۹۵۵ در فالز چرچِ ویرجینیای آمریکا در خانوادهای با سه پسر به دنیا آمد. مادرش الینور، کارشناس ارشد روانشناسی داشت و پدرش ویلسون در دانشگاههای جان هاپکینز و ویرجینیا استاد اقتصاد بینالملل بود. ویلسون اشمیت در دوران ریاست جمهوری ریچارد نیکسون در وزارت دارایی هم کار میکرد.

اریک اشمیت، تحصیلات متوسطه را در دبیرستان یورکتاون گذراند و به سال ۱۹۷۲ با کسب چندین تقدیرنامه دیپلم گرفت. سپس به دانشگاه پرینستون (Princeton University) رفت. در آنجا ابتدا معماری خواند ولی بیعلاقگی به رشته باعث شد تغییر رشته بدهد. نهایتا در ۱۹۷۶ در رشتهی مهندسی برق مقطع لیسانس را به پایان رساند. از آن سال تا ۱۹۸۰ را در بخش رسیدگی به دانشجویان خارجی دانشگاه برکلی (Berkeley) گذراند. همانجا با همسرش آشنا شد. بعدا ادامهی تحصیل داد و فوق لیسانس طراحی و پیادهسازی شبکههای رایانهای گرفت. اولین فعالیت عملیاش، راهاندازی شبکهی مرکز کامپیوتر دانشکده و برقراری ارتباط آن با دپارتمانهای مهندسی کامپیوتر و مهندسی برق و الکترونیک بود. او سرانجام دکتریاش را هم در سال ۱۹۸۲ در رشتهی علوم کامپیوتر و مهندسی برق کسب کرد.
اشمیت هرگز رابطهاش با دانشگاه را قطع نکرد؛ او در دههی اول ۲۰۰۰ میلادی در مدرسهی تجارت استنفورد سخنران مدیریت راهبردی بود.
اشمیت در اوایل کارش بیشتر سمتهای فنی در شرکتهای فناوری اطلاعات را بر عهده داشت. در شرکت بزرگ «بل» (Bell Labs) در واحد تحقیق بود و به همین ترتیب بعدا هم در شرکتهای «زیلوگ» (Zilog) و «زیراکس» (Xerox) مسوولیتهای تحقیقاتی و فنی داشت. او در طول حضور در شرکت بِل به اتفاق همکارش مایک لسک (Mike Lesk)، «لکس» (Lex) را نوشت. لکس برنامهای بود که تحلیلهایی تولید میکرد که در طراحی ساختار کامپایلرها بهکار میرفت. در سال ۱۹۸۳ به شرکت «سان مایکروسیستمز» (Sun Microsystems) رفت و برای نخستین بار سمت مدیریتی گرفت و مدیر نرمافزار آن شرکت شد. سپس به معاونت کل تولیدات نرمافزاری و پسازآن معاونت و نهایتا ریاست «سان تکنولوژی» (Sun Technology Enterprises) رسید.
اریک اشمیت در ۱۹۹۷ مدیر عامل و رییس هیات مدیرهی شرکت «ناول» (Novell) شد. دورهی حضورش در ناول مصادف شد با معرفی پروتکل باز TCP/IP و در خطر افتادن پروتکل IPX این شرکت؛ در همین زمان مایکروسافت فرصتطلب با رهبری بیل گیتس، این پروتکل را همراه ویندوز ۹۵ عرضه کرد؛ همهی اینها بهشدت بر عایدی شرکت ناول تاثیر منفی گذاشت. اشمیت هم در سال ۲۰۰۱ و بعد از خرید «کمبریج تکنولوژی پارتنرز» (Cambridge Technology Partners)، ناول را ترک کرد.
لری پیج و سرگی برین، بنیانگذاران گوگل مصاحبهای با او ترتیب دادند؛ آندو آنقدر تحت تاثیر اشمیت قرار گرفتند که تصمیم گرفتند از وجود او برای هدایت شرکت تازه تاسیسشان استفاده کنند. در ماه مارچ ۲۰۰۱، اریک اشمیت ابتدا ریاست هیات مدیره و چند ماه بعد در آگوست همان سال مدیر عاملی گوگل را بر عهده گرفت. البته مسوولیتهای روزانهی شرکت با دو موسس آن تقسیم شد. تا پیش از عرضهی عمومی سهام گوگل، اریک اشمیت بیشتر به هدایت معاونان و روند فروش میپرداخت. بر اساس توضیح خود شرکت وظیفهی اشمیت در آن دوره چنین بود: «ایجاد مجموعهای برای حفظ رشد پرسرعت گوگل و حصول اطمینان از اینکه افزایش سرعت توسعه و عرضهی محصولات، خللی در کیفیت بالای آنها وارد نکند.»

اریک اشمیت از زمان استخدام شدنش در گوگل، ۲۵۰ هزار دلار حقوق سالانه بهعلاوهی مبلغی پاداش عملکرد دریافت میکرد. افزون بر این ۱۴٫۳۳۱٫۷۰۳ سهم کلاس B از سهام عام به ارزش ۰٫۳۰ دلار برای هر سهم و ۴۲۶٫۸۹۲ سهم از سری C به ارزش ۲٫۳۴ دلار برای هر سهم به او واگذار شد. در سال ۲۰۰۴ اشمیت به همراه موسسان گوگل به جمع امضاکنندگان سندی موسوم به «حقوق پایهی ۱ دلاری» پیوست و این رویه تا ۲۰۱۰ میلادی ادامه یافت.
در سال ۲۰۰۷ مجلهی PC World، او و دو موسس گوگل را در میان ۵۰ نفر مهم در وب قرار داد. نکتهی جالب دربارهی ثروت اریک اشمیت این است که او اولین میلیاردی است که بر پایهی دستمزد سهاممحور به چنین ثروتی رسیده و درعینحال نه بنیانگذار بوده نه نسبت خانوادگی با آنها داشته [که به او ارث برسد].

در فهرست ثروتمندترینهای مجلهی فوربز (Forbes) مربوط به سال ۲۰۱۱، او با دارایی تخمینی ۷ میلیارد دلار در ردیف ۱۳۶ قرار گرفت. وقتی هم در همان سال از سمت مدیر عاملی کنار رفت از شرکت گوگل ۱۰۰ میلیون دلار پاداش دریافت کرد.
در ۲۰ام ژانویه ۲۰۱۱ گوگل اعلام کرد که آقای اریک اشمیت سمتش بهعنوان مدیر عامل را ترک خواهد کرد ولی همچنان به عنوان رییس هیات مدیره و مشاور بنیانگذاران، «پیج» و «برین»، باقی خواهد ماند. درنهایت هم در ۴ام آوریل ۲۰۱۱ لری پیج، خودش مدیریت عامل را به عهده گرفت.

در زمان تصدیگریاش در گوگل در ماجرای دخیل شد که بعدا موضوع «قانون رقابت در استخدام شرکتهای های-تک» هم شد. در یکی از این موارد استیو جابز به اشمیت نامهای مینویسد و از او به خاطر استخدام خارج از عرف کارکنانش بهوسیلهی گوگل گلایه میکند. اشمیت هم فورا به واحد منابع انسانی ایمیلی با این مضمون میفرستند و مینویسد: «به اعتقاد من سیاستهای تبیینی ما خلاف استخدام نیروهای اپل است. میتوانید این رویه را سریع قطع و به من در اینباره توضیح دهید؟ من باید فورا به اپل پاسخ بدهم پس هر چه زودتر مرا در جریان بگذارید» بههرحال این ماجرا بعدا در دادگاه پیگیری شد و هم گوگل و هم اپل ناگزیر به پرداخت خسارت به آن کارکنان شدند.

در سال ۲۰۱۵، گوگل بزرگترین تغییر ساختاری تاریخش را اعلام کرد. رهبران گوگل از یک شرکت مادر به نام«الفابت» (Alphabet) صحبت کردند. در آن روز مشخص شد که الفابت مجموعهای از شرکتهای مختلف خواهد بود و از این به بعد، گوگل تنها یکی از این زیرمجموعههاست. اریک اشمیت هم به ریاست هیات مدیرهی شرکت الفابت انتخاب شد. او اکنون ریاست یکی از پیچیدهترین شرکتهای دنیا را برعهده دارد. در سال ۲۰۱۶ مجلهی فوربز، نام او را بهعنوان صدمین ثروتمند جهان معرفی کرد. ثروت او ۱۰٫۸ میلیارد دلار تخمین زده شده است.

نمایشگاه «کامپیوتکس ۲۰۱۶» (Computex 2016) که از تاریخ ۱۱ خرداد (۳۱ مه) امسال در تایپه پایتخت کشور تایوان آغاز به کار کرده بود سرانجام دیروز ۱۵ خرداد (۴ ژوئن) به کار خود پایان داد. این رویداد بزرگ فناوری اطلاعات و ارتباطات علاوه بر گرد هم آوردن شرکتهای بزرگ فعال در حوزهی تکنولوژی موفق شد ۴۰۹۶۹ متخصص بینالمللی ICT را از کشورهای مختلف دنیا دور هم جمع کند. همانطور که انتظار میرفت بخش زیادی از رویدادهای نمایشگاه کامپیوتکس امسال به حوزههایی نظیر پردازندهها، کارتهای گرافیکیقدرتمند، لپتاپهای هیبریدی و تکنولوژیهای جدید مربوط میشد. در این نوشته قصد داریم مروری کوتاه داشته باشیم بر پوشش خبری دیجیکالا مگ از نمایشگاه کامپیوتکس ۲۰۱۶؛ با ما همراه باشید.

در نمایشگاه کامپیوتکس ۲۰۱۶ شرکت ARM پس از معرفی پردازندهی Cortex A73 از نسل جدید پردازندههای گرافیکی خود با نام Mali G71 هم رونمایی کرد. این پردازندهی گرافیکی جدید بهقدری قدرتمند است که علاوه بر تلفن هوشمند و تبلت امکان استفاده از آن در لپتاپ هم وجود دارد. معماری جدید Mali G71 نهتنها باعث کاهش مصرف برق و عملکرد بهتر آن نسبت به نسلهای قبلی میشود بلکه از رابط برنامهنویسی جدید اندروید N برای بازیها و اپلیکیشنهای گرافیکی یعنی Vulkan هم پشتیبانی خواهد کرد. جزئیات بیشتر این خبر را از لینک زیر بخوانید:
ARM پردازندهی گرافیکی Mali G71 را معرفی کرد

شرکت اپیسر در نمایشگاه کامپیوتکس ۲۰۱۶ برنامههای جدیدی را برای حمایت از چهار حوزهی اینترنت اشیا، کارایی در بازی، وسایل تحرکپذیر و دستگاههای کاربردی معرفی کرد. برای مثال اپیسر قصد دارد با ارایهی جدیدترین AvatarRAM و حافظههای PCIe/SATA SSD در ظرفیتها، سرعت و عمکرد بالا بستر لازم برای محقق شدن کامل اینترنت اشیا را فراهم کند. جزئیات بیشتر این خبر را از لینک زیر بخوانید:
برنامههای اپیسر در نمایشگاه کامپیوتکس ۲۰۱۶ تایوان

شرکت مدیاتک در نمایشگاه کامپیوتکس ۲۰۱۶ از تکنولوژی جدید شارژ باتری خود با نام Pump Express 3.0 رونمایی کرد. با استفاده از این تکنولوژی قادر خواهید بود گوشی خود را تنها ظرف ۲۰ دقیقه ۷۰ درصد شارژ کنید. جزئیات بیشتر این خبر را از لینک زیر بخوانید:
در ۲۰ دقیقه باتری گوشیتان را ۷۰ درصد شارژ کنید

شرکت AMD برای اینکه بتواند با شرکت NVIDIA و کارتهای گرافیکی سری جدید پاسکال آنها رقابت کند کارت گرافیکی جدیدی به نام RX480 را به کامپیوتکس ۲۰۱۶ آورد. کارت گرافیکی جدید AMD بهطور خاص برای بازیهای مربوط به هدستهای واقعیت مجازی ساخته شده و هماهنگی خوبی با Oculus Rift و HTC Vive دارد. جزئیات بیشتر این خبر را از لینک زیر بخوانید:
AMD با Radeon RX480 به جنگ NVIDIA میرود

شرکت AMD پس از معرفی کارت گرافیکی RX480 از نسل هفتم تراشههای Bristol Ridge خود نیز در نمایشگاه کامپیوتکس ۲۰۱۶ رونمایی کرد. AMD در ساخت این تراشههای جدید از معماری Excavator استفاده کرده که عملکرد آنها را نسبت به نسل قبلی بیش از ۵۲ درصد بهبود داده است. جزئیات بیشتر این خبر را از لینک زیر بخوانید:

پیامرسانهای «الو» (Allo) و «دوئو» (Duo) که گوگل در کنفرانس Google I/O معرفی کرد بهنوعی نسلی جدید در این ابزارهای ارتباطی بهحساب میآیند. اما امنیت آنها با توجه به امکاناتشان واقعا تا چه حد است؟ در ادامه با دیجیکالا مگ باشید.
پیامرسان اَلو که گوگل در کنفرانس توسعهدهندگان ۲۰۱۶ معرفی کرد ابزاری ارتباطی بر پایهی هوش مصنوعی است. این پیامرسان همچون رباتی است که متن گفتوگوهای شما را گوش کرده و پیامهای مرتبط با گفتوگو را پیشنهاد میدهد. ممکن است این امکان پیامرسان الو، برای آنها که نگران امنیت و حریم شخصیشان هستند، چندان هم جنبهی مثبتی نداشته باشد؛ اما امکانی دیگر نیز در این پیامرسان گنجانده شده که به هیچکس، حتی گوگل و رباتهای هوشمندش، اجازهی دسترسی به متن پیامها یا ارسال پیشنهادات مناسب را نمیدهد. در واقع حتی در صورت ورود هکرها و پلیس هم امکان شنود اطلاعات وجود ندارد.
پیامرسان Allo که در تابستان بهصورت عمومی عرضه میشود، امکانی تحت عنوان آشنای Incognito به معنی «ناشناس» دارد که متن پیامهای دو نفر را در بین مسیر بهصورت دوطرفه رمزنگاری میکند. چیزی شبیه پیامرسان «سیگنال» (Signal) یا آنچه که بهتازگی به «واتساپ» (WhatsApp) و «وایبر» (Viber) اضافه شده. در حالت Incognito تنها دو دستگاه تلفنی که از طریق اپلیکیشن الو با هم در تماساند، پیامها را رمزنگاری میکنند و هر یک با کلیدهای خصوصیشان در آنسو، پیامها را رمزگشایی کرده و متن آنها را برای کاربر نمایان میکنند. علاوه بر این، پیامرسان ویدیویی گوگل (Duo) هم از این امکان جهت رمزنگاری دادهها به همین صورت استفاده میکند.

نتیجه، مجموعهای از ابزارها برای پیشگیری از بروز جاسوسیهای خصوصی یا دولتی خواهد بود. در حالت تئوری حتی گوگل هم نمیتواند به پیامها دسترسی داشته باشد. به این معنی که حتی در صورت فشارهای مقامات رسمی هم، امکان دسترسی به پیامهای ردوبدل شده در Allo و Duo برای گوگل هم مقدور نیست.
«اریک کای» (Erik Kay) از مهندسان گوگل که در کنفرانس Google I/O نیز حضور داشت دراینباره میگوید در حالت Incognito، پیامرسان Allo به کاربران امکانی تازه برای کنترل سطح امنیت ارتباطات و حفاظت از حریم شخصیشان ارایه میکند و ما بهمرور و در حد توانمان امکانات امنیتی بیشتری را هم به این پیامرسان اضافه میکنیم.

در حالت Incognito در اپ الو، این اپلیکیشن امکاناتی شبیه حذف زماندار پیامها در اسنپچت یا [سیکرتچت] تلگرام را ارایه میکند. بدین ترتیب کاربران میتوانند مشخص کنند هر پیام ظرف چه مدتی پس از ارسال، از دستگاه طرف مقابل حذف شود. سیستم رمزنگاریای که برای ناخوانا کردن متن پیامها و همینطور اصوات و ویدیوها در بین راه، در این دو اپلیکیشن استفاده شده، همان سیستم رمزنگاری بازمتنی است که بهوسیلهی اپ سیگنال استفاده شده است. در این روش که «ادوارد اسنودن» نیز استفاده از آن را تبلیغ کرده، حتی پیشرفتهترین ابزارهای جاسوسی حال حاضر هم امکان رمزگشایی دادهها را در بین راه نخواهند داشت.
در نبرد رمزنگاری، گوگل تا حدودی از iMessage اپل که مدتها پیامهای صاحبان آیفون را بهصورت دوطرفه رمزنگاری میکرد عقب افتاده بود. همینطور در خصوص FaceTime که ابزار ارتباط تصویری کاربران آیفون است.
همانطور که پیشازاین نیز در دیجیکالا مگ اشاره کردیم، در ماه آوریل ۲۰۱۶، فیسبوک نیز به این جرگه پیوست و با ارایه قابلیت رمزنگاری به اپلیکیشن پرطرفدار واتساپ، صدها میلیون نفر را از این امکان بهرهمند کرد. همین موضوع در وایبر نیز اتفاق افتاد و چند هفته پس از واتساپ، آنها نیز رمزنگاری دوطرفه را به اپلیکیشن خود اضافه کردند تا از حریم شخصی ۷۰۰ میلیون کاربرشان با اضافه کردن این قابلیت، حفاظت بیشتری کنند.

این حرکت گوگل، با اینکه دیر انجام شده، اما مفید است. امکان رمزنگاری اطلاعات در حالت Incognito در اپلیکیشن الو حالتی است که کاربر باید خودش در خصوص استفاده از آن تصمیم بگیرد. اگر چه امکان رمزنگاری بهصورت خودکار در اپلیکیشن دوئو همواره برقرار است، اما گوگل با ارایهی این دو اپلیکیشن ارتباطی، ابزارهایی تازه برای امینت بیشتر کاربرانش در اختیار آنها قرار داده است. باید پذیرفت که واتساپ قدمی بسیار بزرگتر در رمزنگاری پیامهای تمامی کاربرانش برداشته است.

در ماه فوریه در سرقتی بیسابقه که بهنحوی به شبکهی SWIFT نیز مرتبط بود، ظرف چند ساعت، ۸۱ میلیون دلار از حسابهای بانکی در بنگلادش دزدیده شد و سرخط اخبار را پر کرد. اما پشت پردهی این دزدی چه بود؟ در ادامه با دیجیکالا مگ همراه باشید.
روشی که برای سرقت از بانک بنگلادش، از آن استفاده شده بر نحوهی کارکرد سیستم SWIFT تمرکز داشته است.
در جریان تحقیقات در خصوص این سرقت، مشخص شد که هکرها بانک -و احتمالا بانکهای- دیگری را هم تحت نظر داشتهاند که با روشی مشابه نسبت به سرقت از آنها اقدام کنند. هرچند که مقامات در خصوص موفقیت یا عدم موفقیت آنها در سایر بانکهای تحت نظرشان توضیح مشخصی ندادند. هک بانکها و سرقت پول از آنها بهصورت معمول با دزدیدن اطلاعات حساب بانکی صاحبان حساب که اشخاص حقیقی و حقوقی یا شرکتهای کوچک هستند انجام میشود. تابهحال میلیاردها دلار با همین روش به سرقت رفته است. اما روشی که برای سرقت از بانک بنگلادش، از آن استفاده شده بر نحوهی کارکرد سیستم «سوییفت» (SWIFT) و حسابهای این بانک در این شبکه تمرکز داشته است. در ادامه، جزییات بیشتری را در مورد نتیجهی تحقیقات منعکس میکنیم و آنچه در مورد این حمله میدانیم و نمیدانیم را برایتان بازگو خواهیم کرد.
واژهی «سوییفت» (SWIFT) مختصرشدهی عبارت Society for Worldwide Interbank Financial Telecommunication یا «جامعهی جهانی ارتباطات مالی بینبانکی» است. سوییفت کنسرسیومی از بانکهای عضو است که از طریق ارتباطات کامپیوتری امن به هم مرتبط هستند. این شبکه، سیستمی یکپارچه برای انتقالهای مالی بین بانکهای کشورهای مختلف است که روزانه میلیاردها دلار از طریق آن منتقل میشود. این کنسرسیوم در سال ۱۹۷۰ در بلژیک و با نظارت بانک ملی بلژیک مستقر شد و کمیتهای شامل صندوق ذخیرهی ارزی ایالات متحده، بانک انگلستان، بانک مرکزی اروپا، بانک ژاپن و چندین بانک بزرگ دیگر در دنیا، نظارت میشود.
نزدیک به یازده هزار بانک و موسسهی مالی به بستر سوییفت متصلاند و روزانه ۲۵ میلیون بار با یکدیگر ارتباط برقرار میکنند. اغلب این ارتباطات، تراکنشهای مربوط به نقل و انتقالات مالی هستند. موسسات مالی و خدماتدهندههای این حوزه، از طریق کد سوییفت خود شناسایی میشوند و هر یک از آنها میتوانند با کمک این کد و سایر اطلاعات، به اطلاعات حساب دسترسی و تراکنشهای مالی را تایید کنند.
در چهارم فوریه ۲۰۱۶، هکرهایی ناشناس با کمک اطلاعات سوییفت بانک مرکزی بنگلادش، چند ده درخواست جعلی انتقال پول را به بانک ارزی فدرال در نیویورک ارسال کردند. آنها از این طریق از شعبهی نیویورک درخواست کردند که از حساب سرمایهگذاری بانک بنگلادش، مبالغی را به حسابهای بانکیای واقع در فیلیپین، سریلانکا و نقاطی دیگر در آسیا منتقل کند.
هکرها نهایتا مبلغ ۸۱ میلیون دلار را در قالب چهار درخواست متفاوت انتقال پول، از این طریق به حسابی در مجموعهای مالی در فیلیپین واریز کردند و همچنین ۲۰ میلیون دلار دیگر را نیز به حسابی در بانک Pan Asia منتقل کردند. این در حالی بود که بانک بنگلادش مشغول مدیریت تراکنشهایی دیگر به مبلغ ۸۵۰ میلیون دلار بود.
در همان روز (۴ فوریه) مبلغ ۸۱ میلیون دلار در حسابهای بانکی بانک Rizal در شعبهی مانیل، پایتخت فیلیپین، واریز شد. رویترز گزارش کرده که تمامی این حسابها حدود یک سال پیش در ماه می ۲۰۱۵ باز شده بودند، تنها مبلغ ۵۰۰ دلار در آنها وجود داشته و با آنها کار نشده بود. تا اینکه پول دزدیدهشده در ماه فوریه به این حسابها منتقل شد.
چیزی که باعث کشف این سرقت شد، ایراد در عملکرد یک پرینتر در بانک بنگلادش بود.
اما چیزی که باعث کشف این سرقت شد، ایراد در عملکرد یک پرینتر در بانک بنگلادش بود. سیستم سوییفت بانک طوری تنظیم شده بود که به ازای هر درخواست تراکنش، بهصورت خودکار یک گزارش چاپ کند. این پرینتر بهصورت ۲۴ ساعته کار میکرده و کارمندان بانک صبح روز جمعه (۵ فوریه) که به سر کار خود برگشتند، متوجه شدند پرینتر گزارشی را چاپ نکرده است. کارکنان بانک تلاش میکنند که گزارشهای پرینتر را بهصورت دستی چاپ کنند، اما موفق نمیشوند. نرمافزاری که کار ارتباط با شبکه سوییفت را برای دریافت گزارشها انجام میداد به دلیل عدم وجود یکی از فایلهای مهماش از کار افتاده بود. آنها سرانجام روز بعد (شنبه – ۶ فوریه) موفق به راهاندازی نرمافزار و چاپ گزارشات شده و بدینترتیب درخواستهای جعلی هکرها آشکار میشوند. اتفاقی که افتاده این بوده که بانک آمریکایی در نیویورک، گزارش تایید تراکنشها را برای بانک بنگلادش ارسال کرده، اما پاسخی دریافت نکرده است. در اینجا کارکنان بانک در بنگلادش تازه صبح شنبه متوجه قضیه شده و نگران میشوند که مبالغ دچار ناهمخوانی شده باشد. طبق اطلاعاتی که آنها در بانکشان دارند، همهچیز سر جای خود است، اما تراکنشهای حساب بانک بنگلادش در نیویورک بهطور دقیق آگاه نیستند.

آنها سعی میکنند از طریق سوییفت با بانک فدرال در نیویورک تماس بگیرند، اما زمانبندی هکرها عالی بوده است. چراکه صبح شنبه، شعبهی بانک در نیویورک تعطیل است و تا صبح دوشنبه کسی پاسخگو نیست. بههرحال کارکنان بانک در بنگلادش سرانجام متوجه میشوند که تعداد تراکنشهایی که بر پایهی درخواستهای جعلی به انجام رسیده چهار عدد و مبلغ آنها ۱۰۱ میلیون دلار بوده است.
احتمالا هکرها قصد سرقت مبلغی بیشتر را داشتهاند که ظاهرا بهخاطر یک غلط تایپی که از چشمان بانک فدرال در نیویورک پنهان نمانده، موفق نشدهاند.
بانک بنگلادش با بانک Pan Asia تماس گرفته و موفق میشود تنها تراکنشی که به این بانک منتهی شده را به حساب خود در بانک نیویورک بازگرداند. بدینترتیب ۲۰ میلیون دلار از پولها از هکرها پس گرفته میشود. اما مبلغ ۸۱ میلیون دلار باقیمانده که به بانک Rizal در فیلیپین رفته بود از دست میرود. این مبلغ به چندین حساب واریز شده که مربوط به چند کازینو در فیلیپین بوده است. همهی پولها بهجز مبلغ ناچیز ۶۸ هزار دلار بین تاریخهای ۵ تا ۹ فوریه که بانک بنگلادش مشغول ردگیری بوده از حسابها برداشت شده است. البته درخواست بانک بنگلادش برای برگشت پول در ۹ فوریه به بانک فیلیپینی رسیده بوده، اما مدیر این بانک ظاهرا با وجود آگاهی از این درخواست، اجازهی برداشت را به صاحبان حساب داده که در اینباره، مورد سوال قرار گرفته است. احتمالا هکرها قصد سرقت مبلغی بیشتر را داشتهاند که ظاهرا بهخاطر یک غلط تایپی که از چشمان بانک فدرال در نیویورک پنهان نمانده، موفق نشدهاند. ظاهرا حداقل در یکی از درخواستها هکرها مبلغی را برای واریز به حساب Shalika Foundation مشخص کرده بودهاند که در این اشتباه تایپی، به جای Foundation واژهی Fandation تایپ شده است.
ظاهرا حداقل دو بانک مورد حمله قرار گرفتهاند که احتمال میرود تعداد آنها بیشتر هم باشد. کنسرسیوم سوییفت برای تمامی اعضای خود اخطاری ارسال کرده که نشان میدهد بانک دیگری نیز در آسیا مورد حملهای مشابه قرار گرفته است. در این اخطار نامی از بانک آسیایی دوم برده نشده، اما بانک Tien Phong اخیرا به رویترز گفته در سه ماههی آخر سال گذشتهی میلادی، با هک مشابهی مواجه شدهاند و پیش از بازگشت پولها مبلغ یک میلیون و صد هزار دلار از دست رفته است.

یک سخنگوی سوییفت به والاستریتژورنال گفته که چند مورد هک دیگر در این شبکه رخ داده است اما آن هکها چندان استادانه طراحی نشده و سرقتهای موفقی نیز از طریق آنها در هیچیک از شعبات بانکها به انجام نرسیده است.
به گفتهی سوییفت، هکرها بهطور قطع اطلاعات حساس بانک بنگلادشی برای دسترسی به شبکهی سوییفت را داشتهاند و در واقع نفوذی غیرعادی و مستقیم به این شبکه انجام نشده است. از طریق همین اطلاعات آنها خود را به جای کارکنان بانک جا زده و توانستهاند درخواستهای جعلی را در قالب درخواستهایی رسمی ارسال کنند. گزارشی تازه به احتمال وجود یک همدست در میان کارکنان بانک یادشده اشاره میکند که این اطلاعات حساس را برای هکرها ارسال کردهاند. سایر گزارشات اما، حفاظتهای سطح پایین امنیتی در خود بانک را مقصر میدانند. گزارشها نشان میدهند در این بانک از فایروال مناسب برای حفاظت از شبکه استفاده نشده و هکرها از همین طریق موفق به دزدی اطلاعات حساس و دسترسی به سوییفت بانک شدهاند.